نگاه دلواپس خداوند مهربون در سختی ها

به نام خدا

یک سوال داشتم در رابطه با حضور خدا در زندگی خودمان

من چند وقته احساس ميكنم خدا فقط يه تماشاچيه توى زندگى هامون، ولى جداگونه مي گم خدا از رگ گردن نزديكتره، خداوند اينجورى و... توى زندگيمونه، فكرم ناشى از حرف ديگران و كتابها و مقالاته ولى ته دلم مي گم يه تماشاچيه فقط!
قبلا هر شانسى توى زندگيمون از حضور خدا مي ديدم ولى ديگه نه!!! حالا مي گم اين قانونه طبيعته يه بار براى من يه بار براى ديگرى.اصلا حس ميكنم هر سختى جبر مطلقه بيشتر به فكر بالام نزديكتر مي شم.....

پاسخ :

ای عزیز

در سرمای سختی های این غربتکده نه تنها خدا می بیند و تماشاگر بنده اش و دلواپس ماست بلکه در آغوش گرم خدای مهربون روزگار می گذرانیم و می گوید این هم بگذرت و با ظهور دل انگیزیش، ندا می کند صبر و مقاومت داشته باش بنده من، در زمستان پیچیدگی های دنیا می توان گل باشی و با پایداریت فضای اطرافت را عطرآگین کنی......

پیک همدلی...